• 1.jpg
  • 2.jpg
  • 3.jpg
Listopad 2017
Pn Wt Śr Cz Pt So N
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
Miejsce na twoją reklamę 290x80
Miejsce na twoją reklamę 290x80
Miejsce na twoją reklamę 290x80
Pliki do pobrania

Borusja, jedyny taki klub w Polsce

Wśród tysięcy klubów istniejących w Polsce i które występują w oficjalnych rozgrywkach prowadzonych przez okręgowe związki piłki nożnej, tylko jeden klub nazywa się „Borusja”. Klub ten ma swoją siedzibę na terenie gminy Nowy Tomyśl. „Borusja” Boruja Kościelna, bo o tym klubie, mowa w 2014 roku będzie obchodził 45 lecie istnienia.

Zorganizowany sport istniał w Borui Kościelnej na długo przed powstaniem „Borusji”, a działo się to już przed II wojną światową. W 1931 roku powstało w Borui Kościelnej gniazdo Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Owo towarzystwo organizowało dla mieszkańców wsi zabawy i festyny połączone z pokazami gimnastycznymi, w których brali udział członkowie „Sokoła” wywodzący się z Borui Kościelnej i okolicznych miejscowości. Wśród najbardziej aktywnych działaczy gniazda sokolego w latach 1931-39 należy wymienić Marcina Baranowskiego, Piotra Baudasa, Stefana Gawła, Stanisława Stolasia oraz Bolesława Strąka.

Mieszkańcy Borui Kościelnej reprezentowali swoją wieś podczas dorocznych Dni Sportu odbywających się w Nowym Tomyślu, biorąc udział w zawodach indywidualnych. Głównie były to, bardzo popularne wówczas, biegi masowe. Kurkowe Bractwa Strzeleckie w Borui Kościelnej i Borui Starej systematycznie organizowały zawody strzeleckie m.in. w formie turniejów żniwnych. Sport uprawiany był także obowiązkowo podczas zajęć wychowania fizycznego w szkole. Nie było jednak w Borui, ani przed 1939 rokiem, ani po roku 1945 żadnego klubu, czy nawet zorganizowanego zespołu uprawiającego sporty drużynowe.

Pod koniec lat 60-tych XX wieku na boisku szkolnym, które mieściło się w centrum Borui Kościelnej, spotykały się „dzikie” drużyny z Borui Kościelnej i Borui Nowej. Działo się to w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Wiejski Dom Kultury W 1969 roku zawodnicy tych dwóch drużyn mając na uwadze fakt, że w tym okresie niemal w każdej wsi istniał Ludowy Zespół Sportowy, postanowili założyć własną drużynę. Pomysł założenia zespołu wyszedł od Mieczysława Poniedziałka i Henryka Urbanowicza, jednak za jego realizację zabrali się przede wszystkim bracia Ireneusz, Lech i Zdzisław Worsowie, Władysław Cisak oraz Bolesław Bołożko, wspierani przez Józefa Cisaka, Kazimierza Cisaka, Ryszarda Frejkura, Ryszarda Pozdrowicza oraz Wiesława Wiśniewskiego. Stopniowo do zespołu zaczęli dochodzić kolejni zawodnicy: Leszek Brambor, Zbigniew Brambor, Janusz Doliwa, Ryszard Fujak, Zenon Fujak, Ryszard Gaweł, Bogdan Kania, Czesław Kosiński, Kazimierz Kosiński, Grzegorz Koza, Czesław Maciuszonek, Jan Parniewicz, Ryszard Pasieczny, Stanisław Płudo, Tadeusz Skałecki, Kazimierz Skotarczyk i Zygfryd Szeląg, Kazimierz Szylko, Zbigniew Wójcik.

Etymologia nazwy zespołu nie jest trudna do zdefiniowania. Założyciele zespołu uznali, że skoro w Niemczech istnieją kluby o nazwie „Borussia” to i w Polsce może być „Borusja”, tym bardziej, że nazwa nawiązywała również do nazw wsi z których pochodziło większość piłkarzy tj. Boruja Kościelna i Boruja Nowa.

W 1969 roku „Borusja” Boruja Kościelna została zarejestrowana w Powiatowym Zrzeszeniu Zespołów Ludowych i od tej pory pełna nazwa klubu brzmiała Ludowy Zespół Sportowy „Borusja” Boruja Kościelna. Osobą odpowiedzialną z ramienia klubu do współpracy z Zrzeszeniem LZS był Zdzisław Worsa, pełniący w późniejszym okresie nawet funkcję wiceprzewodniczącego tej organizacji w Nowym Tomyślu.

Drużyna nie miała trenera, choć przez jakiś czas próbowano tą funkcję powierzyć Romanowi Pieniężnemu, mieszkańcowi Borui Kościelnej, mającemu za sobą bogate doświadczenie piłkarskie i występy w trzecioligowej Polonii Nowy Tomyśl. Ostatecznie odstąpiono jednak od tego zamiaru.

LZS „Borusja” od początku istnienia miał swoją siedzibę w Borui Kościelnej, ale mecze rozgrywał w Borui Nowej. Działo się tak dlatego, że w Borui Kościelnej nie było terenu na budowę boiska. Co istotne, między zawodnikami i mieszkańcami obu wsi nie było żadnych animozji związanych z istniejącą sytuacją, „Borusja” była ich wspólnym dobrem. Drużynę uzupełniali w owych latach zawodnicy z Komorówka i Jabłonnej.

Drużyna grała na stadionie znajdującym się w Borui Nowej, których właścicielem była szkoła znajdująca się tuż obok boiska. Początkowo boisko nie posiadało właściwych wymiarów do rozgrywania meczów piłki nożnej, gdyż przystosowane było do wymagań, jakie nakreślała oświata. W związku z udostępnieniem boiska „Borusji”, obiekt przeszedł generalną przebudowę. Zlikwidowano prowizoryczną bieżnię, dzięki której można było powiększyć obszar do rozgrywania spotkań piłkarskich, zamontowano też rzadko spotykane wówczas metalowe bramki. Pomimo iż właścicielem boiska w Borui Nowej była szkoła, to jednak jego pielęgnacją zajmowali się zawodnicy klubu. Dbali oni o murawę, malowali wapnem linie itp. Osobą, która najczęściej zajmowała się pielęgnacją boiska był Lech Worsa. Klub nie miał swoich szatni. W okresie gdy dyrektorem szkoły w Borui Nowej był pan Adamski zawodnicy korzystali z pomieszczeń szkolnych. W momencie, gdy nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora zawodnicy przez pewien okres jako szatnię traktowali pobliskie drzewa, by następnie przenieść się do znajdującego się po drugiej stronie szosy opuszczonego sklepu, adaptując go na szatnię. Budynek ten służył zespołowi, aż do momentu jego zawalenia się, które nastąpiło podczas burzy. W międzyczasie część boiska została oddana nauczycielom jako ogródki działkowe, przez co rozmiar i położenie boiska zostało nieco zmienione.

„Borusja” posiadała niewielki budżet. Jedyne dotacje pochodziły z Urzędu Miasta i Gminy, Zrzeszenia Ludowych Zespołów Sportowych oraz drobnych dotacji z Banku Spółdzielczego czy Spółdzielni Mleczarskiej. Klub, aby się utrzymać, organizował systematycznie zabawy w sali wiejskiej w Borui Kościelnej z których dochód przeznaczony był na funkcjonowanie drużyny. Dzięki zdobytym finansom drużyna opłacała wszystkie zobowiązania. Borusja, jako jedyna w swojej klasie rozgrywkowej, posiadała komplet strojów, który zakupiony został aż w Berlinie. Uniformy tym bardziej wyróżniały graczy „Borusji”, że posiadały ręcznie wymalowane numery na koszulkach.

 

1

„Borusja” Boruja Kościelna w pierwszych latach swojego istnienia. Stoją od lewej: Wiesław Wiśniewski, Ireneusz Worsa, Jan Parniewicz, Zdzisław Worsa, Henryk Urbanowicz, Ryszard Pasieczny. Klęczą od lewej: Kazimierz Cisak, Grzegorz Koza, Lech Worsa, Mieczysław Poniedziałek, Zenon Fujak. Fot.: archiwum L. Worsy.

 

W początkowym okresie istnienia drużyna ogrywała się jedynie w meczach towarzyskich. W sezonie piłkarskim 1970/71 LZS „Borusja” zgłoszona została do rozgrywek klasy „W” – ligi wiejskiej, organizowanej przez powiatowe Zrzeszenia LZS, grającej o puchar przechodni PK ZSL Nowy Tomyśl.

W roku 1972 „Borusja” zajęła pierwsze miejsce w grupie I klasy „W”. Sukces ten zmotywował drużynę do zgłoszenia zespołu do rozgrywek, prowadzonych przez Poznański Okręgowy Związek Piłki Nożnej.

W sezonie 1972/73 po raz pierwszy w historii drużyna z Borui Kościelnej została zgłoszona do rozgrywek klasy „C”, prowadzonych przez POZPN. W oficjalnych dokumentach POZPN klub funkcjonował bez nazwy „Borusja”, jedynie jako LZS Boruja Kościelna. Zespół z Borui Kościelnej trafił do grupy II w której występowały również „Polonia” II Nowy Tomyśl, LZS Jaromierz oraz „Obra” Zbąszyń i właśnie klub ze Zbąszynia wygrał grupę, uzyskując promocję do wyższej klasy rozgrywkowej.

Sezon 1973/74 był już bardziej udany. Drużyna z Borui Kościelnej w swojej grupie klasy „C” wygrała konkurencję z drużynami „Orkan” Chobienice, LZS Rostarzewo, LZS Ruchocice, LZS Tuchorza, „Polonia” II Nowy Tomyśl i „Sokół” Rakoniewice. Piłkarze z Borui Kościelnej wywalczyli pierwszą w historii promocję do wyższej ligi, w tym przypadku do klasy „B”. Po zakończeniu sezonu Poznański OZPN dokonał reformy rozgrywek ligowych, na której LZS Boruja Kościelna skorzystał, został bowiem przydzielony do grupy II rozgrywek o mistrzostwo powiatowej klasy „A”. Był to pierwszy, historyczny awans „Borusji” do tej klasy rozgrywkowej. Było to równocześnie szczytowe osiągnięcie „Borusji” w latach siedemdziesiątych, choć w okresie tym zespół również z bardzo dobrej zaprezentował się w rozgrywkach o Puchar Polski na szczeblu wojewódzkim, m.in. w konfrontacji z „Polonią” Nowy Tomyśl i „Koroną” Bukowiec. Piłkarze brali też udział w tradycyjnych turniejach jarmarkowych. Przez pewien okres istniała również druga drużyna biorąca udział w rozgrywkach Zrzeszenia LZS.

 

2

Na zdjęciu Lech Worsa bramkarz i współzałożyciel „Borusji” reprezentował drużynę jeszcze po ponownej reaktywacji w 1998 roku. Fotografia wykonana została na początku lat 70-tych XX wieku na boisku w Borui Nowej. Zdjęcie znakomicie ukazuje realia w jakich grała „Borusja” w latach 70-tych. Fot.: archiwum L. Worsy.

 

W sezonie 1978/79 „Borusja” grała jeszcze w klasie „C”. Wtedy też zawodnicy, którzy przez lata tworzyli zaczęli opuszczać drużynę zakładali rodziny, byli zaabsorbowani pracą zawodową. Dodatkowo w związku z niesportowym zachowaniem zawodników „Borusji” wobec sędziego m.in. w meczu przeciwko LZS Wąsowo kilku zawodników zostało długoterminowo zdyskwalifikowanych, a boisko w Borui Nowej zostało zamknięte. Sytuacja ta doprowadziła do rozwiązania drużyny.

Warty podkreślenia jest fakt, że od 1971 roku w Szkole Podstawowej w Borui Kościelnej działał Szkolny Klub Sportowy „Orzeł” prowadzony przez nauczycieli wychowania fizycznego Mieczysława Poniedziałka i Andrzeja Bobkiewicza. SKS zarówno w latach siedemdziesiątych, jak i w późniejszym okresie, sportowo kształtował chłopców, którzy zasilali drużynę „Borusji”.

Piłkarski niebyt „Borusji” trwał do 1982 roku. Wówczas to, za sprawą Jana Bednarza, Janusza Doliwy, Tadeusza Skałeckiego oraz Kazimierza Skotarczyka, ponownie zaczęły odbywać się w Borui Nowej treningi drużyny piłkarskiej, co doprowadziło w 1983 roku do wznowienia działalności LZS „Borusja” Boruja Kościelna. W tym też roku klub został ponownie zgłoszony do rozgrywek klasy „C”, organizowanych przez Poznański Okręgowy Związek Piłki Nożnej. Klub był nadal jednosekcyjny i uprawiano w nim jedynie piłkę nożną.

 

3

„Borusja” po reaktywacji w latach 80-tych na boisku w Borui Nowej. Stoją od lewej: Jan Bednarz – kierownik drużyny, Roman Furmaniak, Henryk Lotka, Andrzej Rau, Józef Rogozia, Czesław Kosiński, Marek Kret, Grzegorz Staniszewski, Bogdan Kania, Andrzej Bimkiewicz, Tadeusz Skałecki – trener drużyny. Od lewej klęczą: Marek Jakubowski, Dariusz Suchocki, Henryk Skotarczyk, Zbigniew Ziarkiewicz, Tadeusz Zaleski, Kazimierz Skotarczyk, Janusz Doliwa. Fot.: zbiory rodzinne A. Skałeckiego.

 

Pierwsze mecze rozgrywano w Borui Nowej. W tym czasie w Borui Kościelnej trwała budowa boiska i szatni. Dużą pomoc w pracach budowlanych wnieśli mieszkańcy wsi, w szczególności Tadeusz Jakubowski, który ufundował bramki, a także służący swoim ciągnikiem Józef Rogozia oraz Bogdan Hojzer, który wymalował na ścianie obrazki i napis.

Mimo rozwoju infrastrukturalnego, klub borykał się w tym czasie z problemami finansowymi. Dotacje z gminy oraz środki pozyskane ze Zrzeszenia Ludowych Zespołów Sportowych, poza wspomnianymi wyżej wydatkami, nie wystarczały nie na utrzymanie drużyny. Zespół mógł jedynie liczyć na pomoc ze strony Spółdzielni Transportu Wiejskiego oraz Spółdzielni Kółek Rolniczych, ale tylko w postaci transportu.

Powyższe problemy nie przełożyły się na wyniki drużyny, która już po dwóch latach istnienia odniosła sukces sportowy uzyskując w sezonie 1984/85 awans do klasy „B”. W drużynie trenera Tadeusza Skałeckiego grali zawodnicy, którzy zamieszkiwali lub byli związani z Borują Kościelną. W zespole, który wywalczył awans grali: Andrzej Bimkiewicz, Janusz Doliwa, A. Fornalik, Roman Furmaniak, Bogdan Kania, Andrzej Kański, Marek Kret, Bernard Kubiak, Czesłąw Kosiński, Henryk Lotka, Jerzy Łański, Piotr Łański, Ireneusz Radusz, Andrzej Rau, Józef Rogozia, Andrzej Skotarczyk, Henryk Skotarczyk, Kazimierz Skotarczyk, Leszek Skotarczyk, Stanisław Skotarczyk, Zbigniew Staniszewski, Lesław Stanek, Dariusz Suchocki, Tadeusz Zaleski, Zbigniew Ziarkiewicz. Ponadto w latach 80-tych grali jeszcze m.in. Krzysztof Gromek, Marek Jakubowski, Zbigniew Jakubowski, Jarosław Gumuła, Krzysztof Michniewicz, Roman Radusz, L. Worsa.

Po dwóch sezonach gry w B klasie „Borusja” spadła w 1987 roku ponownie do klasy„C”. W tym czasie zaczęła następować też zmiana pokoleniowa w drużynie, starsi zawodnicy rezygnowali z gry, a ich miejsce zajmowali młodzi  wychowankowie klubu.

Treningi w okresie 1982-88 prowadził Tadeusz Skałecki, trenerski samouk korzystający z wiedzy nabytej w literaturze, ale mający też, podparcie praktyczne, gdyż podczas piłkarskiej kariery był piłkarzem m.in. „Promienia” Opalenica. W organizację pracy klubu najbardziej zaangażowani byli piłkarze pełniący jednocześnie role działaczy: Jan Bednarz, Roman Furmaniak, Jarosław Gumuła, Zbigniew Jakubowski, Leszek Skotarczyk.

LZS „Borusja” w tym okresie starał się być rozpoznawalny i aktywny w życiu wsi i gminy, poprzez m.in. organizowanie otwartych balów, zabaw i festynów dla mieszkańców Borui Kościelnej, a także gości z okolicy. Była to zawsze znakomita okazja do integracji społeczeństwa lokalnego.

Okres transformacji ustrojowej jaki nastąpił pod koniec lat 80-tych XX wielu, dotknął również działalności sportowej. Niewielkie do tej pory dotacje, jakie wpływały do „Borusji”, w związku z wzrastającą inflacją nie wystarczały na funkcjonowanie zespołu. Nie znalazł się także nikt, kto podjąłby się finansowania drużyny.

Niewątpliwie wpływ na dezorganizację działalności klubu miała również choroba trenera Skałeckiego, będącego oddanym organizatorem i działaczem, który we wrześniu 1988 roku złożył rezygnację z funkcji szkoleniowych, przekazując zakres swych obowiązków Romanowi Furmaniakowi oraz Franciszkowi Taborskiemu.

 

    4             5

Wieloletni piłkarze, trenerzy i działacze „Borusji” – Tadeusz Skałecki i Krzysztof Skotarczyk.

Fot.: zbiory rodzinne A. Skałeckiego/P. Skałecki.

 

Wszystkie te zdarzenia, a także fakt, że w „Borusji” doszło do wspomnianej już rotacji pokoleniowej, doprowadziły do ponownego rozwiązania drużyny. Ostatnie mecze „Borusja” rozegrała wiosną 1990 roku, po czym zespół się rozpadł. Tym samym w Borui Kościelnej przestał istnieć jedyny zespół sportowy, a zawodnicy „Borusji”, którym zależało na kontynuowaniu swoich sportowych pasji, czynili to w pobliskich klubach.

Dopiero po siedmiu latach, w 1997 roku doszło do utworzenia drużyny niezrzeszonej „Wieś” Boruja Kościelna, która wzięła udział w turniejach Miejsko-Gminnych organizowanych przez Urząd Gminy i Miasta Nowy Tomyśl. Zespół zajął w cyklu turniejów III miejsce, a w roku 1998, jeszcze wyższą, II lokatę.

Te obiecujące wyniki były motywacją do ponownego zawiązania się latem 1998 roku w Borui Kościelnej drużyny piłkarskiej. Inicjatorem reaktywacji drużyny piłki nożnej byli zawodnicy reprezentujący drużynę z Borui Kościelnej oraz Tadeusz Jakubowski właściciel firmy „Ines”. Oczywistym wydawało się, że powoływany klub będzie nosił swoją historyczną nazwę „Borusja”, za czym praktycznie opowiadała się cała drużyna. Stało się jednak inaczej i klub, mimo iż w każdym aspekcie nawiązywał do tradycji i osiągnięć „Borusji”, przyjął nazwę od nazwy firmy sponsora. Klub Sportowy „Ines”, podobnie jak wcześniej istniejący, był jednosekcyjny i ukierunkowany na piłkę nożną.

 

6

„Borusja” Boruja Kościelna po reaktywacji w sezonie 1998/99 na boisku w Borui Nowej. Od lewej stoją: Zbigniew Staśkowiak, Zbigniew Jakubowski, Jarosław Kwiatkowski, Radosław Michalak, Tomasz Pakuła, Sławomir Janowski, Czesław Abramowski, Grzegorz Sabaturski, Adam Kosiński. Na dole od lewej: Damian Cichy, Michał Kozłowicz, Łukasz Szott, Krzysztof Skotarczyk, Krzysztof Kotlarczyk. Fot.: A. Waśko.

 

Klub Sportowy „Ines” Boruja Kościelna zgłoszony został ponownie do Poznańskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej w Poznaniu. Drużynę przydzielono do grupy III piłkarskiej klasy „B”. Pierwszym oficjalnym meczem KS „Ines” było przegrane 3:5 spotkanie w ramach rozgrywek o Puchar Polski z drużyną „Chifa” Nowy Tomyśl.

Zarząd klubu w 1998 roku stanowili: prezes – Tadeusz Jakubowski, zastępca prezesa Zbigniew Jakubowski, sekretarz – Adam Pieniężny, skarbnik – Jarosław Kwiatkowski oraz kierownik drużyny – Leszek Skotarczyk. Grającym trenerem drużyny został wychowanek „Borusji”, Krzysztof Skotarczyk, który posiadał bogate piłkarskie doświadczenie zdobyte w takich klubach jak: „Budowlani” Nowy Tomyśl, „Pogoń” Lwówek oraz „Korona” Bukowiec.

Drużynę tworzyli pełni zapału młodzi mieszkańcy Borui Kościelnej, których swym doświadczeniem wspierali zawodnicy grający jeszcze przed ośmiu laty w „Borusji”. Pierwszy sezon w klasie „B” (1998/99), zespół zakończył na VIII pozycji w gronie jedenastu klubów. Skład osobowy w pierwszym sezonie był następujący: Czesław Abramowski, Piotr Bimkiewicz, Tomasz Bimkiewicz, Damian Cichy, Mirosław Grosman, Marek Jakubowski, Zbigniew Jakubowski, Sławomir Janowski, Adam Kosiński, Czesław Kosiński, Arkadiusz Kotlarski, Maciej Kotlarski, Jarosław Kwiatkowski, Marcin Maciejewski, Radosław Michalak, Tomasz Pakuła, Adam Pieniężny, Arkadiusz Rupa, Przemysław Rupa, Grzegorz Sabaturski, Andrzej Skałecki, Paweł Skałecki, Krzysztof Skotarczyk, Zbigniew Staśkowiak, Łukasz Szott, Piotr Walorczyk, Waldemar Weber, Lech Worsa i Mateusz Wróbel.

Kolejne lata działalności Klubu Sportowego „Ines” przyniosły progres w uzyskiwanych wynikach w klasie „B”. Sezon 1999/2000 klub z Borui Kościelnej zakończył na VII, a sezon 2000/01 już na III miejscu.

Latem 2000 roku stadion w Borui Kościelnej przeszedł generalną odnowę. Zostało wyrównane boisko, zasiano trawę, zakupiono wyposażanie oraz wyremontowano ławki dla kibiców. Co istotne, klub wszystkie prace wykonał we własnym zakresie. W tym czasie, co stanowiło ewenement na szczeblu klasy „B”, klub posiadał dwa boiska spełniające wymogi licencyjne, w Borui Kościelnej i Borui Nowej. Oba były zgłoszone do rozgrywek, prowadzonych przez Wielkopolski Związek Piłki Nożnej.

7

Boisko w Borui Kościelnej w marcu 2001 roku. „Ines” przed zwycięskim 4:1 (2:1) meczem z Huraganem Łomnica. Stoją od lewej: Jarosław Gumuła, Adam Kosiński, Tomasz Pakuła, Arkadiusz Kotlarski, Sławomir Janowski, Łukasz Szott, Jarosław Kwiatkowski, Zbigniew Jakubowski. Na dole od lewej: Tomasz Sikorski, Krzysztof Skotarczyk, Arkadiusz Rupa, Grzegorz Sabaturski, Damian Cichy. W tle po prawej budynek klubowy. Fot.: L. Skotarczyk.

 

Wiosną 2001 roku Krzysztofa Skotarczyka na stanowisku trenera zastąpił Władysław Pięta. W sezonach 2002/03 i 2003/04 „Ines”, prowadzony był przez Sławomira Janowskiego. Oba sezony drużyna kończyła na VI miejscu w klasie „B”. W tym okresie w „Borusji” funkcjonowała również drużyna trampkarzy prowadzona przez S. Jankowskiego.

W 2002 roku doszło do wyborów nowego zarządu, który od tej pory pracował w składzie: prezes – Sławomir Janowski, zastępca prezesa – Jarosław Gumuła, sekretarz – Adam Pieniężny i skarbnik – Krzysztof Skotarczyk. Kierownikiem drużyny pozostał Leszek Skotarczyk.

Wiosną 2003 roku sponsorem drużyny przestała być firma „Ines”, klub wrócił do historycznej nazwy „Borusja”

2 kwietnia 2004 roku „Borusja”, zgodnie z ustawą o kulturze fizycznej, została wpisana do Ewidencji Stowarzyszeń Kultury Fizycznej prowadzonej przez Starostę Nowotomyskiego, pod numerem 7. Od tej pory klub funkcjonuje jako stowarzyszenie, a jego pełna nazwa brzmi: Stowarzyszenie Kultury Fizycznej Ludowy Klub Sortowy „Borusja” w Borui Kościelnej. Wybrano również nowy zarząd. Prezesem został Waldemar Olsztyński, pozostałe funkcje pozostały bez zmian tj. zastępcą prezesa był Jarosław Gumuła, sekretarzem Adam Pieniężny, a skarbnikiem Krzysztof Skotarczyk.

Sezon 2004/05 był dla „Borusji” bardzo udany. Klub, ponownie pod trenerskim okiem Krzysztofa Skotarczyka, zajął w grupie VI klasy „B” wysokie II miejsce, za Promieniem Przyprostynia i awansował po raz drugi w swojej historii do  klasy „A”.

Pobyt „Borusji” w klasie „A” trwał dwa sezony. Pierwszy sezon „Borusja” zakończyła na XIII pozycji, by w sezonie 2006/07 zająć ostatnią XIV lokatę, co oznaczało spadek do klasy „B”.

Kilkukrotnie próbowano zmienić oblicze drużyny poprzez zmiany trenerów. Grającego trenera Krzysztofa Skotarczyka zastępowali: jesienią 2007 roku Stanisław Kańduła, a wiosną 2008 roku Eugeniusz Melerowicz. Od momentu awansu w 2005 roku do klasy„A”, widoczny był napływ do drużyny zawodników spoza Borui Kościelnej, na większą niż do tej pory skalę.

Obecny zarząd klubu został wybrany w 2010 roku. Prezesem jest Waldemar Olsztyński, na zastępców prezesa wybrano Jarosława Kwiatkowskiego i Marka Kreta, funkcję sekretarza pełni Tomasz Świszcz, a kierownikiem drużyny nadal jest Leszek Skotarczyk.

Boruja Kościelna już nie jako klub, ale jako drużyna złożona z mieszkańców wsi występuje corocznie w: Turnieju Piłkarskim Drużyn Wiejskich, których finał rozgrywany jest rokrocznie podczas Jarmarku Chmielo-Wikliniarskiego. Piłkarze biorą także udział w zimowym Turnieju Halowej Piłki Nożnej o Puchar Dyrektora Ośrodka Oświaty i Sportu w Nowym Tomyślu oraz Mistrzostwach Gminy Nowy Tomyśl w halowej piłce nożnej. W turniejach tych drużyna wsi Boruja Kościelna odnosiła liczne sukcesy.

Podczas turniejów zespół Borui Kościelnej wspierał mieszkaniec tej wsi Błażej Telichowski, będący najbardziej utytułowanym i bodaj najsłynniejszym piłkarzem wywodzącym się z gminy Nowy Tomyśl. Zawodnik ten reprezentował Polskę w kategorii młodzieżowej i juniorów. Jest wychowankiem „Polonii” Nowy Tomyśl, a następnie występował w tak znanych klubach jak „Lech” Poznań, „Dyskobolia” Grodzisk Wielkopolski, „Polonia” Warszawa, „Arka” Gdynia, „Polonia” Bytom, oraz „Zagłębie” Lubin, zdobywając m.in. trzykrotnie Puchar Polski dwukrotnie Puchar Ekstraklasy i raz Superpuchar Polski. Obecnie reprezentuje barwy „Górnika” Zabrze.

LKS „Borusja” Boruja Kościelna od czasu spadku z klasy „A” w 2007 roku, aż do dnia dzisiejszego nieprzerwanie występuje w kasie „B”, zajmując zazwyczaj miejsce w środku tabeli. Klub w miarę swych skromnych możliwości stara się rozwijać, dzięki czemu w ostatnich latach wokół boiska powstało ogrodzenie. Wszystko to po to, by drużyna „Borusji” mogła być sportową wizytówką Borui Kościelnej. Trener Krzysztof Skotarczyk przyznaje: „Marzymy o tym by mieć taki obiekt, który będzie zachęcał kibiców do systematycznego odwiedzania boiska, a także o tym by w „Borusji” grało jak najwięcej wychowanków klubu”.

Więcej o historii klubu można przeczytać w klubowej monografii Dzieje Ludowego Klubu Sportowego „Borusja” Boruja Kościelna w latach 1969-2014, z którą można się zapoznać w siedzibie klubu.

 

„Borusja” jesienią 2011 roku na boisku w Borui Kościelnej. Stoją od lewej: Tomasz Matusiak, Mariusz Reiman, Andrzej Święcki, Paweł Nowak, Mateusz Lemański, Marek Dąbrowski, Mariusz Jagat, Adam Pieniężny. Na dole od lewej: Bartosz Grześ, Michał Moncibowicz, Konrad Majka, Patryk Kossowski, Krzysztof Skotarczyk, Dawid Rosalski. Fot.: P. Skałecki/ http://bikejusfan.futbolowo.pl

Tomasz Siwiński

Treść artykułu ukazała się w „Przeglądzie Nowotomyskim” nr 4 (24), październik-grudzień 2012.


Miejsce na twoją reklamę 143x280
Miejsce na twoją reklamę 143x280
Miejsce na twoją reklamę 143x280
Miejsce na twoją reklamę 290x80
Miejsce na twoją reklamę 910x100
Miejsce na twoją reklamę 290x80
Miejsce na twoją reklamę 290x80